سلام دوستاي نازنينم خوبييييين ؟؟؟؟؟؟؟؟

آره ... خودم مي دونم خيلي وقته كه اپ نكردمو به وبلاگ شما دوستاناي عزيزم نيودم

آخه مي دونين بچه ها من از اواسط شهريور امتحانام شروع شد پشت سرشم بلافاصله آغاز مدارس .....

به هر حال من خيلي خيلي از همه تون عذر خواهم ....

خوب متن قشنگ زيرو بخونين ... اميدوارم كه بپسندين ...

آها راستي يه چيزي بچه ها من علي رغم ميل باطني خودم از اين به بعد  كمتر آپ مي كنم ... آخه مدارس شروع شده  و من خيلي وقت ندارم ... ( دوستان عزيزي كه دانش آموزن بيشتر منو درك مي كنن ... )

خوب به هر حال هر جا هستين در پناه حق شاد و سلامت باشين ... همين ... ( چيزه ديگه اي هم مونده ه ه ه ه ه ه ه ه ... !!!!!!!!!!!!! )

حالا متن قشنگ و بخونين .... !!!!!!!!!!!!!

همه را صدا زد ، آمدند با تحير نگاه مي كردند خوب مخلوط شد ، آب و خاك ، ... خاك و آب ، ... آب و خاك ... و اين گونه خاك مظهر افتادگي و تواضع با آب مظهر پاكي آميخته شد و ناگاه دميد از آنچه در خود داشت . و او بود كه آتش را فرا خواند ، كه بيا و تعظيم كن و آتش حيران از اين كه چرا در برابر پست تر از خود دو تا شود و تعظيم كند ؟ مگر نه اين كه او در زمين فساد خواهد كرد ؟ مگر نه اين كه او دست به خون هم نوعش خواهد آلود ؟ ....

همه تعظيم كردند جز شيطان ... . ابليس پر تلبيس هنوز مي انديشيد كه آخر چرا ؟ چه چيز در وجود اوست كه خالق اين گونه عزيزش داشته ؟

انسان سر بلند كرد ، بر خود باليد ، قدرت انتخاب پيدا كرد ، اما ... انتخاب اشتباه او باعث رانده شدن او از مأوايش شد ؛

باغ باران خورده مي نوشيد نور

لرزشي در سبزه هاي تر دويد

                                           او به باغ آمد ، درونش تابناك ،

                                           سايه اش در زير و بم ها نا پديد

                                                                                 شاخه خم مي شد به راهش مست بار

                                                                                 او فراتر از جهان برگ و بر     

باغ ، سر شار از تراوش هاي سبز

او ، درونش سبزتر ، سرشارتر

                                            در سر راهش درختي جان گرفت

                                            ميوه اش همزاد همرنگ هراس 

                                                                                       پرتويي افتاد در پنهان او ؛

                                                                                       ديده بود آن را به خوابي ناشناس

در جنون چيدن از خود دور شد .

دست او لرزيد ، ترسيد از درخت

                                                شور چيدن ترس را از ريشه كند ؛

                                                دست آمد ميوه را چيد از درخت .

كه اگر اين گونه نبود ، بهشت هيچ انسان به دنيا پا گذاشته اي ، به جهنم زمين وار تبديل نمي شد . و حالا آيا اين من و تو و اين ما فهميده ايم كه فرشتگان به چه چيز تعظيم كرده اند ؟ آيا به گل پستي تعظيم كرده اند ، يا به آن كه گناه مي كند ، به آن كه مي آزارد ، مي كشد ، دروغ مي گويد و ... .

هنوز نجوايي در ذهنم هست كه مي گويد ، انتخاب هاي درست ماست كه زمين و زمان را در يد قدرتمان قرار داده .

                                              آيا هرگز اين گونه به انتخاب هايت انديشيده اي ؟

گفتم: خسته ام    
گفتي: لاتقنطوا من رحمة الله
     .::از رحمت خدا نا اميد نشيد(زمر/53)::.

گفتم: هيشكي نمي دونه تو دلم چي مي گذره
گفتي: ان الله يحول بين المرء و قلبه
     .:: خدا حائل هست بين انسان و قلبش! (انفال/24) ::.

گفتم: غير از تو كسي رو ندارم
گفتي:  نحن اقرب اليه من حبل الوريد
     .:: ما از رگ گردن به انسان نزديك تريم (ق/16) ::.

گفتم: ولي انگار اصلا منو فراموش كردي!
گفتي: فاذكروني اذكركم
     .::منو ياد كنيد تا ياد شما باشم (بقره/152)::.

گفتم: تا كي بايد صبر كرد؟
گفتي: و ما يدريك لعل الساعة تكون قريبا
    .:: تو چه مي دوني! شايد موعدش نزديك باشه (احزاب/63) ::.

گفتم: تو بزرگي و نزديكت براي منِ كوچيك خيلي دوره! تا اون موقع چيكار كنم؟ 
گفتي: واتبع ما يوحي اليك واصبر حتي يحكم الله
      .:: كارايي كه بهت گفتم انجام بده و صبر كن تا خدا خودش حكم كنه (يونس/109) ::.

گفتم: خيلي خونسردي! تو خدايي و صبور! من بنده ات هستم و ظرف صبرم كوچيك... يه اشاره كني تمومه!
گفتي: عسي ان تحبوا شيئا و هو شر لكم
     .:: شايد چيزي كه تو دوست داري، به صلاحت نباشه (بقره/216) ::.

گفتم: انا عبدك الضعيف الذليل...  اصلا چطور دلت مياد؟   
گفتي: ان الله بالناس لرئوف رحيم
      .:: خدا نسبت به همه ي مردم - نسبت به همه - مهربونه (بقره/143) ::.

گفتم: دلم گرفته  
گفتي: بفضل الله و برحمته فبذلك فليفرحوا
      .:: (مردم به چي دلخوش كردن؟!) بايد به فضل و رحمت خدا  شاد باشن (يونس/58) ::.

گفتم: اصلا بي خيال! توكلت علي الله   
گفتي: ان الله يحب المتوكلين
      .:: خدا اونايي رو كه توكل مي كنن دوست داره (آل عمران/159) ::.

گفتم: خيلي چاكريم!   
ولي اين بار، انگار گفتي: حواست رو خوب جمع كن! يادت باشه كه:

و من الناس من يعبد الله علي حرف فان اصابه خير اطمأن به و ان اصابته فتنة انقلب علي وجهه خسر الدنيا و الآخره
.:: بعضي از مردم خدا رو فقط به زبون عبادت مي كنن. اگه خيري بهشون برسه، امن و آرامش پيدا مي كنن و اگه بلايي سرشون بياد تا امتحان شن، رو گردون ميشن. خودشون تو دنيا و آخرت ضرر مي كنن (حج/11) ::.

گفتم:...
ديگه چيزي براي گفتن نداشتم.

تنها نجات یافته کشتی، اکنون به ساحل این جزیره دور افتاده، افتاده بود.
او هر روز را به امید کشتی نجات، ساحل را و افق را به تماشا می نشست.
سرانجام خسته و نا امید، از تخته پاره ها كلبه ای ساخت تا خود را از خطرات مصون بدارد و در آن لختی بیاساید.
اما هنگامی که در اولین شب آرامش در جستجوی غذا بود، از دور دید كه كلبه اش در حال سوختن است و دودی از آن به آسمان می رود. 
بدترین اتفاق ممكن افتاده و همه چیز از دست رفته بود. 
از شدت خشم و اندوه در جا خشك اش زد. فریاد زد: 
« خدایــــــــــــا! چطور راضی شدی با من چنین كاری بكنی؟ » 
صبح روز بعد با صدای بوق كشتی ای كه به ساحل نزدیك می شد از خواب پرید. 
كشتی ای آمده بود تا نجاتش دهد. مرد خسته، و حیران بود. 
نجات دهندگان می گفتند: 
"خدا خواست که ما دیشب آن آتشی را که روشن کرده بودی ببینیم"

استشمام عطر خوشبوی رمضان از پنجره ی ملکوتی شعبان گوارای وجودتان باد . 

کوله بارت بر بند ...

         شاید این چند سحر فرصت آخر باشد ...

                                                               که به مقصد برسیم ...

                   بشناسیم خدا 

                                        و بفهمیم که یک عمر چه غافل بودیم ...

             می شود آسان رفت ...

                                        می شود کاری کرد که رضا باشد او ...

        ای سبک بال در این راه شگرف ...

                                                      در دعای سحرت ...

                در مناجات خدایی شدنت ...  

       هرگز از یاد نبر ... من جا مانده بسی محتاجم ...